بند سوم قانون، معیار تشخیص تابعیت کانادا از طریق نسب
به گزارش CIC News، تعیین امکان دریافت تابعیت کانادا از طریق نسب به بررسی زنجیرهای پیوسته از متقاضی تا جد کانادایی و تطبیق وضعیت هر نسل با بندهای بخش ۳ قانون تابعیت وابسته است. محل و زمان تولد، وضعیت والد در هنگام تولد و زندهبودن فرد در زمان اجرای حکم مربوط، چهار عامل اصلی این بررسی هستند.
تابعیت از طریق نسب زمانی مطرح میشود که فرزند خارج از کانادا متولد شده باشد و تابعیت از والد کانادایی به او منتقل شود. بخش ۳ قانون تابعیت ۱۸ گروه از شهروندان را تعریف میکند، اما پروندههای نسبی معمولاً با ۹ بند (a)، (b)، (d)، (e)، (g)، (k)، (m)، (o) و (q) ارتباط دارند.
چرا تاریخ تولد و اجرای قانون تعیینکننده است؟
این بندها آزمونهایی نیستند که همه متقاضیان باید یکبهیک پشت سر بگذارند؛ هرکدام مسیری متناسب با یک دوره تاریخی است. برای نمونه، بند 3(1)(a) افراد متولد کانادا پس از ۱۴ فوریه ۱۹۷۷ را پوشش میدهد، اما شهروندی فردی که پیش از آن تاریخ در کانادا متولد شده، ممکن است ذیل بند 3(1)(d) بررسی شود.
برای اجدادی که پیش از اول ژانویه ۱۹۴۷ در کانادا متولد یا تابع آن کشور شده بودند، موضوع «تبعه بریتانیا» بودن نیز اهمیت دارد، زیرا تابعیت کانادایی پیش از آن تاریخ بهعنوان یک وضعیت حقوقی مستقل وجود نداشت. برخی احکام اصلاحی نیز در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ یا ۱۷ آوریل ۲۰۰۹ لازمالاجرا شدند. اگر فرد پیش از اجرای بند مربوط فوت کرده باشد، مقرراتی که در بررسیهای حقوقی با عنوان «پل فوت» شناخته میشوند، ممکن است انتقال ادعا به نسل بعد را ممکن کنند؛ این سازوکار برای هر پیوند نسلی جداگانه سنجیده میشود.
متقاضیان باید چه چیزی را بررسی کنند؟
نقطه شروع، نزدیکترین جد مرتبط با کاناداست. برای هر نسل باید گواهی تولد و، در صورت تغییر نام خانوادگی، اسناد ازدواج یا مدارک پیونددهنده بررسی شود. انصراف رسمی از تابعیت، اعلام ترک تابعیت یا لغو وضعیت میتواند زنجیره را در همان نسل قطع کند و مشکل کمبود مدارک نیز باید جدا از صلاحیت حقوقی ارزیابی شود.
برای افراد متولد پیش از ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، محدودیت نسل اول پس از تغییرات لایحه C-3 برداشته شده است؛ بااینحال، وجود نیای کانادایی بهتنهایی تضمینکننده پذیرش نیست. نتیجه نهایی به جایگاه حقوقی هر فرد در زنجیره و مدارکی بستگی دارد که ارتباط نسلها را اثبات میکنند.