سال اول زندگی در کانادا چگونه می‌گذرد؟ از پیدا کردن کار تا سازگاری با جامعه جدید

۶ شهریور ۱۴۰۵

فهرست این مطلب

سال اول واقعا چه شکلی است؟ — اولین شغل را از کجا پیدا کنم؟ — اعتبار کاری کانادایی چطور ساخته می‌شود؟ — اجاره خانه بدون سابقه — کردیت اسکور — تنهایی و دلتنگی — تفاوت فرهنگی — مدرسه بچه‌ها — مدیریت هزینه‌ها — با کدام ویزا بیایم؟ — سوالات پرتکرار

سال اول در کانادا واقعا چه شکلی است؟

بگذارید رک باشم. هر کسی که مهاجرت به کانادا را تجربه کرده، یک جمله تحویلت می‌دهد: «سال اول سخت است.» ولی این جمله عملاً هیچ چیز به تو نمی‌گوید. سخت یعنی چه؟ یعنی پول کم می‌آوری؟ کار گیرت نمی‌آید؟ دلت می‌گیرد؟ راستش ترکیبی از همه اینهاست، اما نکته‌ی مهم این است که هر کدام راه‌حل خودش را دارد و قابل مدیریت است.

این مقاله را طوری نوشته‌ایم که همان سوال‌هایی را جواب بدهد که شب‌ها بیدار نگهت می‌دارد. از اولین حقوقی که می‌گیری تا روزی که بچه‌ات با لهجه‌ی انگلیسی از مدرسه برمی‌گردد. بیا قدم به قدم جلو برویم.

اولین شغل را از کجا پیدا کنم؟

بیشتر مهاجرها فکر می‌کنند به محض رسیدن، با مدرک و سابقه‌ی خودشان سریع کار پیدا می‌کنند. واقعیت کمی متفاوت است. کارفرمای کانادایی وقتی رزومه‌ات را می‌بیند، دنبال یک چیز می‌گردد: «تجربه‌ی کانادایی». و تو تازه رسیده‌ای، پس هنوز نداری.

پس چه کار کنی؟ خیلی‌ها اولین شغلشان دقیقاً همان چیزی نیست که در ایران بودند. یک مهندس ممکن است چند ماه در انبار یا کافه کار کند تا پایش به بازار کار باز شود؛ به این می‌گویند «survival job» و اصلاً چیز بدی نیست. همان کار اولت به تو رفرنس محلی، شماره بیمه و یک خط در رزومه می‌دهد. برای شروع، سایت رسمی Job Bank و لینکدین بهترین نقطه‌اند. اگر می‌خواهی بدانی کدام رشته‌ها همین حالا بیشترین تقاضا را دارند، مقاله‌ی مشاغل پرتقاضای کانادا را بخوان؛ خیلی وقت‌ها تصمیمت را عوض می‌کند.

یک نکته‌ی کوچک از تجربه‌ی مراجعین ما: رزومه‌ات را کانادایی کن. عکس نگذار، وضعیت تأهل و تاریخ تولد ننویس، و همه‌چیز را در یک تا دو صفحه خلاصه کن. همین تغییر ساده نرخ جواب گرفتنت را بالا می‌برد.

اعتبار کاری کانادایی چطور ساخته می‌شود؟

حالا که کار اولت را گرفتی، سوال بعدی این است: چطور از اینجا به شغل رویایی‌ات برسی؟ اعتبار کاری با سه چیز ساخته می‌شود؛ رفرنس از کارفرمای کانادایی، دوره‌های کوتاه و مدرک‌های محلی (که خیلی‌هایشان رایگان‌اند)، و شبکه‌سازی واقعی. اگر شغلت جزو مشاغلی است که کارفرما حاضر است برایت آفر رسمی بگیرد، این می‌تواند مسیر اقامت دائمت را هم هموار کند؛ توضیح کاملش در راهنمای جاب آفر و LMIA کانادا آمده است.

خانه اجاره کنم، آن هم بدون سابقه و کردیت؟

این یکی از اولین شوک‌هاست. صاحب‌خانه‌ی کانادایی معمولاً از تو سابقه‌ی اجاره، فیش حقوقی و کردیت اسکور می‌خواهد؛ سه چیزی که تازه‌واردها هیچ‌کدام را ندارند. بن‌بست است؟ نه.

راه‌حل‌ها ساده‌اند: پیشنهاد پرداخت چند ماه اجاره به‌صورت پیش، ارائه‌ی گواهی موجودی حساب بانکی، یا پیدا کردن یک ضامن. خیلی‌ها هم سال اول را با هم‌خانه (roommate) شروع می‌کنند تا هم هزینه پایین بیاید هم فشار مدارک کمتر شود. برای شناخت قوانین منصفانه‌ی اجاره در هر استان، صفحه‌ی اجاره‌ی مسکن CMHC مرجع رسمی و قابل‌اعتمادی است.

کردیت اسکور؛ نامرئی‌ترین چیزی که زندگی‌ات را می‌سازد

در کانادا یک عدد پنهان هست که تقریباً همه‌چیز را تعیین می‌کند؛ از اجاره‌ی خانه تا خرید ماشین و حتی بعضی استخدام‌ها. اسمش کردیت اسکور است و تو از صفر شروع می‌کنی. خبر خوب این‌که ساختنش سخت نیست: یک کارت اعتباری ساده بگیر، خرید کن و همیشه قبل از موعد کامل تسویه کن. همین. چند ماه بعد عددت شروع به رشد می‌کند. جزئیات رسمی‌اش را در صفحه‌ی گزارش و امتیاز اعتباری کانادا ببین.

تنهایی و دلتنگی؛ بخشی که کسی جدی نمی‌گیرد

بگذار درباره‌ی چیزی حرف بزنیم که در هیچ راهنمای مهاجرتی‌ای پیدایش نمی‌کنی. شب‌های اول، وقتی همه چیز آرام می‌شود، دلتنگی می‌آید سراغت. بعضی روزها فقط دلت یک تماس ساده با مادرت را می‌خواهد. این طبیعی است و نشانه‌ی ضعف نیست.

چیزی که کمک می‌کند؟ عجله نکن برای ساختن یک زندگی کامل. از انجمن‌های ایرانی شهرت شروع کن، در کلاس‌های رایگان زبان شرکت کن (که خودش کلی آدم تازه‌وارد مثل خودت دارد)، و روتین بساز. تنهایی سال اول واقعی است، اما موقتی است؛ تقریباً همه از آن عبور می‌کنند.

تفاوت فرهنگی را چطور رد می‌کنی؟

تفاوت فرهنگی همیشه بزرگ نیست؛ اغلب در جزئیات ریز خودش را نشان می‌دهد. اینجا آدم‌ها سر وقت می‌رسند، نوبت را جدی می‌گیرند، و «چطوری؟» فقط یک احوال‌پرسی است نه یک سوال واقعی. اوایل ممکن است سرد به نظر بیاید، ولی زود می‌فهمی که این فقط یک زبان اجتماعی متفاوت است.

توصیه‌ی صادقانه: قضاوت نکن، مشاهده کن. چند ماه اول بیشتر تماشاچی باش تا بازیگر. آدم‌ها اینجا به تفاوت‌ها عادت دارند و معمولاً اگر چیزی را بلد نباشی، با خوش‌رویی توضیح می‌دهند.

مدرسه بچه‌ها؛ نگرانی‌ای که زودتر از بقیه حل می‌شود

اگر بچه داری، احتمالاً بزرگ‌ترین دلشوره‌ات همین است. خبر خوب این‌که تحصیل در مدارس دولتی کانادا رایگان است و ثبت‌نام هم ساده. کافی است مدرک اقامت، آدرس و کارت واکسن بچه را ببری به هیئت آموزشی (School Board) منطقه‌ات.

و آن ترس بزرگ درباره‌ی زبان؟ بچه‌ها معجزه می‌کنند. مدرسه کلاس‌های ویژه‌ی زبان (ESL) دارد و اغلب بچه‌ها ظرف چند ماه راحت انگلیسی حرف می‌زنند؛ خیلی زودتر از پدر و مادرها. جالب این‌که کم‌کم خودشان مترجم خانواده می‌شوند.

هزینه‌ها را چطور مدیریت کنی که ماه آخر کم نیاوری؟

پول موضوعی است که نمی‌شود درباره‌اش رودربایستی داشت. بزرگ‌ترین اشتباه تازه‌واردها این است که با استاندارد زندگی ایران خرج نمی‌کنند، بلکه سریع سبک زندگی کانادایی را می‌خواهند. اجاره، بیمه، رفت‌وآمد و خرید خانه ماه اول کمرشکن است.

یک بودجه‌ی ساده بنویس و سه ماه اول را محافظه‌کارانه زندگی کن. حمل‌ونقل عمومی به‌جای ماشین، آشپزی در خانه به‌جای رستوران، و خرید دست‌دوم برای وسایل خانه. اینها کلیشه نیستند؛ همان چیزهایی‌اند که واقعاً پس‌اندازت را نجات می‌دهند. برای یک برآورد واقع‌بینانه از پول لازم، مقاله‌ی هزینه‌های مهاجرت به کانادا اعداد به‌روز را کنار هم گذاشته است.

پس با کدام ویزا وارد شوم که سال اول راحت‌تر باشد؟

تا اینجا درباره‌ی بعدِ رسیدن حرف زدیم. اما همه‌چیز از انتخاب مسیر درست شروع می‌شود، و اینجاست که یک اشتباه می‌تواند کل سال اولت را شکل بدهد.

اگر آفر کاری داری یا مهارتت جزو نیازهای بازار کار است، ویزای کاری کانادا منطقی‌ترین گزینه است؛ چون از همان روز اول درآمد و اعتبار کاری می‌سازی. اگر جوان‌تری و دنبال مسیر پله‌پله‌ای هستی، ویزای تحصیلی بعد از فارغ‌التحصیلی به اجازه‌ی کار و بعد اقامت دائم وصل می‌شود. کسانی هم که شرایط کامل دارند، از طریق اکسپرس اینتری مستقیم برای اقامت دائم اقدام می‌کنند.

و یک نکته‌ی مهم که خیلی‌ها دیر می‌فهمند: اگر یک بار جواب رد گرفته‌ای، به معنای پایان راه نیست. رفع ریجکتی ویزا با تحلیل درست دلیل رد و ارائه‌ی پرونده‌ی قوی‌تر کاملاً شدنی است. مقاله‌ی دلایل رایج ریجکت شدن ویزا کمکت می‌کند اشتباه دفعه‌ی قبل را تکرار نکنی.

سوالات پرتکرار درباره‌ی سال اول

چقدر پول برای شروع لازم دارم؟

بستگی به شهر و تعداد اعضای خانواده دارد، اما یک ذخیره‌ی معادل سه تا شش ماه هزینه‌ی زندگی، خیالت را تا پیدا شدن کار اول راحت نگه می‌دارد.

چند وقت طول می‌کشد تا اولین کارم را پیدا کنم؟

برای خیلی‌ها بین یک تا سه ماه، به شرط اینکه رزومه‌ی کانادایی داشته باشی و روزانه اپلای کنی. رشته‌های پرتقاضا سریع‌تر جواب می‌دهند.

آیا با ویزای کاری کانادا می‌شود اقامت دائم گرفت؟

بله؛ سابقه‌ی کار کانادایی امتیاز اکسپرس اینتری و برنامه‌های استانی را بالا می‌برد و مسیر اقامت دائم را کوتاه‌تر می‌کند.

قدم بعدی تو چیست؟

سال اول در کانادا سخت نیست؛ فقط ناآشناست. و ناآشنایی با یک راهنمای درست حل می‌شود. اگر می‌خواهی مسیرت را از همین ابتدا درست بچینی و بدون آزمون‌وخطای پرهزینه شروع کنی، کارشناسان سرزمین نو می‌توانند بر اساس شرایط دقیق خودت بهترین مسیر را برایت مشخص کنند. همین حالا برای مشاوره‌ی تخصصی ویزای کاری کانادا با ما تماس بگیر؛ یک تصمیم درست، کل سال اولت را عوض می‌کند.