سرزمین نو

شرایط آوردن والدین به کانادا چیست؟ بررسی اسپانسرشیپ والدین و سوپر ویزا

شرایط آوردن والدین به کانادا چیست؟ بررسی اسپانسرشیپ والدین و سوپر ویزا

خیلی از کسانی که خودشان مقیم کانادا شده‌اند، یک آرزوی مشترک دارند: اینکه پدر و مادرشان هم کنارشان باشند. نه فقط برای یک سفر دو هفته‌ای، بلکه برای زندگی. اما راهش کجاست؟ اسپانسرشیپ والدین؟ سوپر ویزا؟ یا همان ویزای توریستی کانادا که همه اسمش را شنیده‌اند؟ اینجا می‌خواهیم بی‌آنکه چیزی را سرسری رد کنیم، همه‌ی این مسیرها را کنار هم بگذاریم تا ببینید کدام‌شان واقعاً به درد شما می‌خورد.

اسپانسرشیپ والدین یا همان برنامه‌ی PGP، راهی است که دولت کانادا برای شهروندان و مقیمان دائم گذاشته تا پدر و مادر (و حتی پدربزرگ و مادربزرگ) خودشان را برای اقامت دائم دعوت کنند. یعنی والدین شما مهمان نمی‌آیند؛ می‌آیند که بمانند، کارت اقامت بگیرند و بعد از مدتی حتی شهروند شوند.

یک نکته را همین اول بگویم که بعداً غافلگیر نشوید: این برنامه هر سال با «قرعه‌کشی» کار می‌کند. یعنی اول باید فرم علاقه‌مندی پر کنید، بعد اگر اسم‌تان بین دعوت‌شده‌ها بود، تازه پرونده‌ی اصلی را می‌فرستید. همین موضوع خیلی‌ها را سردرگم می‌کند و سؤال بعدی را پیش می‌آورد: خب اگر قرار است اقامت دائم بدهند، پس شرط اصلی‌اش چیست؟ جواب کوتاه است — پول، یا بهتر بگویم درآمد ثابت.

شرایط مالی: چقدر باید درآمد داشته باشید؟

مهم‌ترین سدی که جلوی اسپانسر شدن والدین می‌ایستد، همین بخش مالی است. شما به عنوان اسپانسر باید ثابت کنید که سه سال مالیاتی پیاپی، درآمدی بالاتر از حد تعیین‌شده داشته‌اید. این حد به اسمش معروف است: حداقل درآمد لازم یا MNI.

عدد دقیقش هر سال کمی بالا و پایین می‌شود و به تعداد نفراتی که تحت تکفل شمایند بستگی دارد. مثلاً اگر خودتان مجرد باشید و بخواهید دو نفر (پدر و مادر) را دعوت کنید، عملاً باید درآمد یک خانوار سه‌نفره را داشته باشید. یک مثال ملموس: کسی که تازه دو سال است کار می‌کند و سال اول نصف سال بیکار بوده، معمولاً همین‌جا رد می‌شود، چون آن سال اول درآمدش به حد نمی‌رسد.

و یک تعهد سنگین دیگر هم هست که کمتر کسی اولش جدی‌اش می‌گیرد: شما باید یک «تعهدنامه‌ی حمایت مالی» ۲۰ ساله امضا کنید. یعنی تا دو دهه، اگر والدین‌تان از کمک‌های دولتی استفاده کنند، شما باید پولش را برگردانید. این تعهد شوخی‌بردار نیست. برای همین قبل از هر اقدامی بد نیست نگاهی هم به هزینه‌های واقعی مهاجرت به کانادا بیندازید تا کل تصویر مالی دست‌تان بیاید.

سوپر ویزا چیست و برای چه کسانی است؟

حالا فرض کنید درآمدتان به حد اسپانسرشیپ نمی‌رسد، یا اصلاً حوصله‌ی قرعه‌کشی و انتظار چندساله را ندارید. اینجاست که سوپر ویزا وارد می‌شود. سوپر ویزا در واقع نسخه‌ی خاص و بلندمدتِ همان ویزای توریستی کانادا است، اما فقط برای پدر، مادر، پدربزرگ و مادربزرگِ مقیمان و شهروندان.

فرقش با ویزای توریستی معمولی کجاست؟ با ویزای توریستی ساده، مهمان‌تان هر بار حداکثر شش ماه می‌تواند بماند. اما با سوپر ویزا، والدین‌تان می‌توانند تا پنج سال پیوسته کنار شما زندگی کنند و ویزا هم تا ده سال اعتبار دارد. یعنی رفت‌وآمد راحت، بدون استرسِ هر بار تمدید.

شرط‌های اصلی سوپر ویزا

سه چیز اینجا کلیدی است. اول، شما به عنوان فرزند باید نامه‌ای بنویسید و درآمدتان را نشان دهید که از پس هزینه‌های والدین برمی‌آیید (این نامه شبیه همان دعوت‌نامه‌ی خانوادگی است اما رسمی‌تر). دوم، والدین باید یک بیمه‌ی درمانی کانادایی معتبر بخرند که هزینه‌های پزشکی‌شان را پوشش دهد. سوم، معاینه‌ی پزشکی. همین. نه قرعه‌کشی، نه تعهد ۲۰ ساله.

برای همین است که خیلی از خانواده‌ها سوپر ویزا را نقطه‌ی شروع می‌کنند؛ والدین می‌آیند، فضا را می‌بینند، و بعد تصمیم می‌گیرند که آیا اصلاً دل‌شان می‌خواهد برای همیشه بمانند یا نه.

اسپانسرشیپ بهتر است یا سوپر ویزا؟

جواب صادقانه: بستگی دارد به اینکه دنبال چه هستید. اگر هدف نهایی‌تان این است که والدین‌تان کارت اقامت بگیرند، از خدمات درمانی رایگان استانی استفاده کنند و در آینده شهروند شوند، اسپانسرشیپ همان راه درست است — به شرطی که درآمدتان کشش داشته باشد و صبر انتظار را هم داشته باشید.

اما اگر می‌خواهید والدین‌تان زودتر بیایند، انعطاف داشته باشند و رفت‌وآمدشان به ایران هم راحت بماند، سوپر ویزا منطقی‌تر است. خیلی‌ها هر دو را با هم پیش می‌برند: با سوپر ویزا والدین را می‌آورند و همزمان اسم‌شان را در قرعه‌کشی اسپانسرشیپ هم می‌گذارند. اگر با تفاوت اقامت موقت و دائم آشنا نیستید، خواندن تفاوت اقامت موقت و دائم کانادا کمک‌تان می‌کند تصمیم بهتری بگیرید.

اقامت دائم والدین چطور به دست می‌آید؟

وقتی پرونده‌ی اسپانسرشیپ‌تان قبول شد و والدین دعوت‌نامه گرفتند، آن‌ها با ورود به کانادا مقیم دائم می‌شوند و کارت اقامت (همان PR Card) دریافت می‌کنند. از آن لحظه، عملاً مثل بقیه‌ی مقیمان حق کار، تحصیل و استفاده از خدمات درمانی استانی را دارند.

یک سؤال پرتکرار: آیا والدین بعداً می‌توانند شهروند شوند؟ بله. اگر به‌اندازه‌ی کافی (طبق قانون فعلی سه سال از پنج سال) در کانادا زندگی کرده باشند، می‌توانند برای شهروندی و پاسپورت کانادایی اقدام کنند. مسیر همان مسیر بقیه است، فقط دیرتر شروع می‌شود چون سن‌شان بالاتر است.

اگر هیچ‌کدام جواب نداد چه کنیم؟

گاهی درآمد کافی نیست، سوپر ویزا هم به هر دلیلی رد می‌شود. اینجا نباید ناامید شد. بعضی خانواده‌ها مسیر را برعکس می‌کنند: به‌جای آوردن والدین، خودِ فرزندان دنبال تثبیت موقعیت‌شان می‌روند تا شرایط مالی‌شان برای اسپانسرشیپ آینده قوی‌تر شود. مثلاً با ویزای کاری کانادا درآمد پایدار می‌سازند، یا اعضای جوان‌تر خانواده با ویزای تحصیلی کانادا وارد می‌شوند و بعد کل خانواده را کنار هم جمع می‌کنند.

نکته اینجاست که هیچ دو پرونده‌ای شبیه هم نیست. سن والدین، وضعیت سلامتشان، سابقه‌ی سفرشان، درآمد شما — همه‌ی این‌ها روی بهترین انتخاب اثر می‌گذارند. یک اشتباه کوچک در انتخاب مسیر می‌تواند یک سال از وقت‌تان را بگیرد.

قدم بعدی شما

آوردن والدین به کانادا شدنی است، اما مسیرش پر از جزئیات ریز است که همان‌ها سرنوشت پرونده را تعیین می‌کنند. اگر مطمئن نیستید سوپر ویزا برایتان بهتر است یا اسپانسرشیپ، بگذارید قبل از هر اقدامی وضعیت‌تان را دقیق بررسی کنیم. کارشناسان سرزمین‌نو می‌توانند بر اساس درآمد و شرایط خانواده‌تان، مطمئن‌ترین راه را نشان‌تان دهند. برای شروع و مشاوره درباره‌ی ویزای توریستی و سوپر ویزای کانادا همین حالا با ما تماس بگیرید تا خیال‌تان از بابت درست‌بودن مسیر راحت شود.

منابع رسمی

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.

ثبت دیدگاه جدید