قبل از شروع، یک نگاه به مسیر
اگر پدر یا مادر باشید، مهاجرت دیگر فقط تصمیم شما نیست. پای یک زندگی کوچک دیگر هم وسط است که هنوز نمیداند قرار است کجا بزرگ شود. برای همین سؤال «برویم یا نرویم؟» یکشبه جواب نمیگیرد؛ لایه لایه است. این نوشته دقیقاً همان لایهها را باز میکند: از خودِ شما شروع میکنیم، میرسیم به بچهها، بعد پول، و آخرش آن سؤالی که شبها بیدار نگهتان میدارد.
مسیر خواندن ساده است:
آیا کانادا برای من خوب است؟ بعد
بچهها چه آیندهای دارند؟ بعد
آیا از پسِ هزینههایش برمیآیم؟ و در پایان
آیا تصمیم درستی است؟
آیا کانادا واقعاً برای خانوادهی من جای خوبی است؟
بگذارید صادق باشم. کانادا بهشت نیست و کسی که چنین چیزی به شما بگوید، دارد یک بخش از واقعیت را پنهان میکند. زمستانش طولانی است، پیدا کردن کار همرشتهی خودتان زمان میبرد، و ماههای اول همهچیز غریبه به نظر میرسد.
اما یک چیز آنجا هست که خیلی از خانوادهها دنبالش میروند: آرامش. یعنی نظام درمانی که هزینهی بستری شدن بچه، کمرتان را نمیشکند، خیابانی که شب میشود در آن راه رفت، و قانونی که با شما و همسایهی کاناداییتان یکجور رفتار میکند.
پس اولین جوابِ صادقانه این است: کانادا برای کسی خوب است که دنبال ثبات بلندمدت است، نه ثروت یکشبه. اگر بردباری داشته باشید، کانادا آرامآرام جواب میدهد.
خب، اگر خودِ شما با این فضا کنار میآیید، سؤال بعدی طبیعی است: بچهها چطور؟
بچهها در کانادا چه آیندهای دارند؟
این همان جایی است که ترازو معمولاً به سمت رفتن سنگین میشود. چون چیزی که کانادا به کودک میدهد، به این زودیها در جای دیگری پیدا نمیشود.
مدرسهی دولتی، رایگان و باکیفیت
تا پایان دبیرستان، آموزش در مدارس دولتی کانادا برای فرزندان ساکنان رایگان است. نکتهی مهمتر کیفیتش است؛ کانادا در آزمونهای جهانی سنجش سواد دانشآموزان همیشه جزو رتبههای بالای دنیا بوده. کلاسها شلوغ نیستند، معلم دنبال حفظ کردن نیست و بچه یاد میگیرد سؤال بپرسد.
یک نکته را زیاد دیدهام: خانوادههایی که با ویزای موقتِ خودشان رفتهاند و بعد فهمیدهاند فرزندشان هم شرایط تحصیل دارد. اگر یکی از والدین اجازهی کار یا تحصیل بگیرد، در بیشتر استانها فرزند زیر سن قانونی میتواند بدون مجوز جداگانه مدرسه برود. جزئیاتش را در راهنمای
تحصیل فرزندان در مدارس کانادا کاملتر توضیح دادهایم.
بعد از مدرسه چه میشود؟
اینجاست که آینده شکل جدیتری میگیرد. فرزندی که در کانادا درس خوانده، برای ورود به دانشگاههای آنجا مسیر هموارتری دارد و شهریهاش با نرخ داخلی حساب میشود، نه نرخ سنگین دانشجوی بینالمللی. بعد از فارغالتحصیلی هم اجازهی کار پس از تحصیل به او کمک میکند وارد بازار کار شود و پلهپله به سمت اقامت دائم برود. اگر میخواهید این پل «تحصیل تا اقامت» را دقیقتر بشناسید،
اقامت دائم بعد از تحصیل در کانادا را بخوانید.
حالا که تصویر آیندهی بچهها روشنتر شد، وقت آن سؤالی است که کمتر کسی بلند میپرسد اما همه به آن فکر میکنند.
از پسِ هزینههایش برمیآیم؟
بیایید رُک باشیم؛ مهاجرت خانوادگی ارزان نیست. اما «گران» با «نشدنی» فرق دارد، و بیشتر ترسها از ندانستن عددها میآید.
هزینهها چند دستهاند: پول اثبات تمکن مالی که باید نشان بدهید در ماههای اول بدون درآمد هم از پس زندگی برمیآیید، هزینهی اجارهی خانه که در شهرهای بزرگ مثل تورنتو و ونکوور بالاست ولی در شهرهای کوچکتر منطقیتر، و خرج روزمره مثل خوراک و رفتوآمد و بیمهی تکمیلی.
یک اشتباه رایج این است که مردم فقط هزینهی رفتن را حساب میکنند و فراموش میکنند شش ماه اول هم باید خرج داشته باشند تا کار پیدا کنند. من همیشه میگویم بودجهتان را با یک ماهِ اضافه ببندید؛ همان یک ماه ذخیره، خواب راحت میآورد. برای یک برآورد واقعبینانه و عددهای بهروز،
راهنمای هزینهی مهاجرت به کانادا را جداگانه آماده کردهایم.
خبر خوب اینکه در بیشتر مسیرها همسر میتواند اجازهی کار بگیرد. یعنی خانواده لازم نیست فقط روی یک حقوق بچرخد. وقتی دو نفر کار کنند، همان عددهای ترسناک ناگهان قابلمدیریت میشوند.
تا اینجا دیدیم که پول مانع مطلق نیست، فقط باید برنامه داشت. اما یک سؤال عملی باقی میماند: اصلاً با کدام در وارد کانادا شویم؟
با کدام ویزا برویم؟ تحصیلی، کاری یا توریستی
اینجا خیلیها گیج میشوند، چون سه در ورودی متفاوت وجود دارد و هرکدام برای یک موقعیت ساخته شده.
ویزای تحصیلی کانادا معمولاً برای خانوادههای دارای فرزند منطقیترین گزینه است، مخصوصاً وقتی یکی از والدین قصد ادامهی تحصیل دارد؛ چون همانطور که گفتیم، این مسیر برای بچهها امکان مدرسه و برای همسر امکان کار را باز میکند و میتواند به اقامت دائم برسد.
ویزای کاری کانادا وقتی به کار میآید که مهارت یا پیشنهاد شغلی داشته باشید؛ این در، سریعتر شما را وارد بازار کار میکند و درآمد از همان ابتدا برقرار است.
و
ویزای توریستی برای اقامت دائم ساخته نشده، ولی ابزار خوبی است برای اینکه اول از نزدیک شهر و مدرسه و محله را ببینید و بعد با خیال راحتتر تصمیم بگیرید. خیلی از خانوادهها اول یک سفر شناختی میروند و بعد جدی اقدام میکنند.
اگر هنوز بین اقامت موقت و دائم دو دل هستید، تفاوتشان را در
اقامت موقت در برابر اقامت دائم کانادا شفاف کردهایم.
پس بالاخره، تصمیم درستی است؟
جواب کوتاه: بستگی دارد به اینکه دنبال چه هستید. اگر میخواهید یکشبه پولدار شوید، احتمالاً ناامید میشوید. اما اگر میخواهید فرزندتان در محیطی امن و باکیفیت بزرگ شود، خودتان شبها با آرامش بخوابید، و بدانید بیمه و قانون پشتتان است، آنوقت کانادا یکی از بهترین انتخابهای روی میز است.
تصمیم درست، تصمیمی است که با چشمِ باز گرفته شود. عددها را بدانید، مسیر ویزا را درست انتخاب کنید، و برای شش ماه اولِ سخت آماده باشید. بقیهاش با کمی صبر جا میافتد. راستش را بخواهید، خانوادههایی که پشیمان شدهاند تقریباً همیشه یک وجه اشتراک داشتهاند: بدون برنامه رفتهاند. شما این اشتباه را نکنید.
اگر میخواهید ببینید در شرایط شما کدام مسیر جواب میدهد، لازم نیست تنها تصمیم بگیرید.
یک قدم بعدی روشن
ما در سرزمین نو کنار خانوادههایی مثل شما نشستهایم، شرایطشان را واقعبینانه سنجیدهایم و مسیر درست را نشانشان دادهایم؛ بدون وعدهی توخالی. اگر آمادهاید وضعیت خانوادهی خودتان را بررسی کنیم، صفحهی
ویزای تحصیلی کانادا را ببینید و با ما تماس بگیرید تا با هم بهترین مسیر را برای آیندهی فرزندتان پیدا کنیم.
منابع رسمی
ادارهی مهاجرت کانادا (IRCC) — تحصیل در کانادا
ادارهی مهاجرت کانادا (IRCC) — کار در کانادا
ادارهی مهاجرت کانادا (IRCC) — سفر و بازدید از کانادا
سازمان OECD — برنامهی جهانی سنجش دانشآموزان (PISA)
ادارهی آمار کانادا (Statistics Canada) — هزینهی زندگی